ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΜΑ ΠΤΥΧΙΑ - ΑΧΡΗΣΤΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ
Δεκέμβριος - Ιανουάριος 2007
Τσαγκαράκης Μύρων,
Μέλος της 3μελούς Γραμματείας της Ανεξάρτητης Ιατρικής Κίνησης Ομοιοπαθητικών και Νέων Γιατρών
Τον τελευταίο καιρό έγινε πολύς ντόρος σχετικά με εκ Σερβίας "αγορασμένα" πτυχία ιατρικής. Αν και αυτό ήταν αναμενόμενο, όσον αφορά σε πτυχία από περιοχές της Βοσνίας και του κατεχόμενου Κοσσυφοπεδίου, (όπου οι κρατικές δομές είναι από αραχνοΰφαντες έως ανύπαρκτες), τι να πει κανείς για την φημολογούμενη εμπλοκή της υφυπουργού εσωτερικών της Σερβίας...
Η όλη κατάσταση, πέραν από το αξιόποινο του πράγματος, γεννά και κάποια ερωτήματα: Πόσοι πτυχιούχοι των ανωτέρω ιδρυμάτων ενεγράφησαν στα μητρώα του Ι.Σ.Α. κατά την επίμαχη χρονικά περίοδο;
Πέρασαν ή όχι εξετάσεις από τον Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π.;
Πόσες φορές κόπηκαν, σε ποία μαθήματα και με τι βαθμούς πέρασαν αυτές τις εξετάσεις;
Γιατί εδώ γεννάται ένα θέμα:
Άλλο πράγμα ο άχρηστος, που δεν περνά με τίποτα τον Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π., και κάνει πολιτικό θέμα το ότι κόβεται επί δεκαετίες, άλλο αυτός που προσπαθεί να "λαδώσει" στις εξετάσεις του Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. -ο οποίος πιθανότατα λάδωνε και έξω- και
άλλο κάποιος, που αδικήθηκε από το σύστημα των Πανελληνίων και πέρναγε "σφαίρα" και με την αξία του τις εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο του εξωτερικού, που επέλεξε να φοιτήσει.
Στην ελληνική πολιτεία, η ασφαλιστική δικλείδα είναι καλώς ή κακώς μόνο μία και λέγεται Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. Άπαξ και πέρασες τα μαθήματα του, είσαι γιατρός ισότιμος με αυτόν, που έδωσε και πέρασε 70 μαθήματα στην ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ. Φυσικά, ποτέ δεν θα γίνεις ίδιος στην πρακτική σου με αυτόν, που έδωσε και πέρασε τα 70 μαθήματα στην Ιατρική Αθηνών, αν ανήκεις σε αυτούς, που πήραν πτυχίο από αμφιβόλου αξίας Πανεπιστήμια χρησιμοποιώντας και πλάγια μέσα. Αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει. Αυτό που ενδιαφέρει είναι η κατάληψη μίας θέσης προς ειδίκευση ή η κατάληψη μίας θέσης αγροτικού επί θητεία, μέχρι να περάσει ο χρόνος αναμονής. Χρόνια τώρα -και ο γράφων ως ενεργό μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Κατάληψης της Ιατρικής Σχολής το 92- έχει επ' αυτού ιδίαν άποψη, τρωγόμαστε φοιτητές και ειδικευμένοι (οι ειδικευόμενοι απέχουν από τον προβληματισμό γιατί τρέχουν) με το ίδιο θέμα: Ναι ή όχι στη θεσμοθέτηση εξετάσεων για την έναρξη ειδικότητας; Εδώ η ιστορία μοιάζει με το Κυπριακό, όπου επί μία 30ετία έχουν συζητηθεί διεξοδικά όλες οι πτυχές... Στο θέμα μας, που είναι ο τρόπος έναρξης και λήψης ειδικότητας, έχουν εξίσου συζητηθεί τα πάντα: από τις μεταβατικές διατάξεις εξαετίας μέχρι και τα προγράμματα σπουδών (των οποίων την επιβολή τρέμουν οι Εταιρείες ιατρικών Ειδικοτήτων, επειδή θα τους επιβληθεί να παρέχουν εκπαίδευση). Όμως, όπως με τις Πανελλήνιες, τεχνηέντως μας κολλάνε στο δέντρο, για να χάσουμε το δάσος. Ως συνήθως, τη λύση θα τη δώσει η ζωή. Μην εκπλαγείτε καθόλου, εάν την επόμενη τριετία εμφανισθούν στην "πιάτσα" "πακέτα", που θα περιλαμβάνουν 6ετή φοίτηση στην Ιατρική + 5ετή ειδικότητα της αρεσκείας σας στις νεοεισηγμένες στην Ε.Ε πρώην ανατολικές χώρες. Και άντε μετά να ξεμπλέξεις το ποίος μπορεί να κάνει τι... Ο πιο πλούσιος και πιο ισχυρός νομοτελειακά θα επικρατήσει-Ποια θα είναι η γραμμή άμυνας τότε;;; Αυτή που έχει επιλέξει το Βέλγιο ή η Ελβετία, όπου εγγράφει ως ειδικευμένους στην Πλαστική Χειρουργική μόνο αυτούς που πέρασαν τις Ευρωπαϊκές εξετάσεις;;; Μα, "αυτοί είναι άχρηστοι και αντιδραστικοί, όσον αφορά στη μετάδοση της γνώσης", θα πουν κάποιοι. Δυστυχώς, έτσι είναι κύριοι... Όταν η γνώση έχει γίνει εμπόρευμα στο σούπερ μάρκετ του καπιταλισμού, αν δεν το πουλήσετε εσείς, θα σας έρθει εισαγόμενο, πανάκριβο και με υπογραφή SE...
Το ότι βέβαια πρόκειται περί εμπορεύματος, το έχουν κατανοήσει και εφαρμόσει πλήρως όλοι σχεδόν οι Πανεπιστημιακοί, οι οποίοι εφηύραν τα μεταπτυχιακά, κοστολογώντας τα μέχρι 15.000 ευρώ!!!! σε διάφορα τμήματα οικονομικών κυρίως Πανεπιστημίων. Οι Ιατρικές Σχολές δειλά-δειλά άρχισαν να μπαίνουν και αυτές στο χορό. Και, αν και οι πρώτες προσπάθειες ήταν αξιόλογες με μεταπτυχιακά 2ετή με συγκεκριμένο αντικείμενο σπουδών, που προσέφεραν και επιπλέον δεξιότητες, όπως οι ενότητες περί ομοιοπαθητικής ιατρικής ή περί οικονομικών της υγείας, τα πρώτα παρατράγουδα δεν άργησαν να φανούν. Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο δημιούργησε πρόσφατα μεταπτυχιακό πρόγραμμα με τίτλο "Αισθητική Γναθοχειρουργική"!! Με πρόγραμμα σπουδών, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την ωτοπλαστική, την βλεφαροπλαστική και τη ρυτιδεκτομή (lifting). Στο πρόγραμμα αυτό έχουν δικαίωμα συμμετοχής οι πάντες -και οι εμπνευστές του το εννοούν. Δηλαδή, εκτός από αποφοίτους ιατρικών σχολών, συμμετέχουν και οδοντίατροι και βιολόγοι και μπορούν να συμμετάσχουν μέχρι και απόφοιτοι του Φυσικομαθηματικού!!! Δε μας διευκρινίζουν βέβαια, αν με τη συμπλήρωση ενός κύκλου μαθημάτων, αυτοί οι άνθρωποι θα μπορούν να χειρουργούν ή έστω να παρέχουν ακαδημαϊκά τις γνώσεις τους σε κανάλια, εφημερίδες ή έστω σε δικαστήρια, επιδεικνύοντας τον φρεσκότατα αποκτηθέντα μεταπτυχιακό τους τίτλο... Εδώ σαφώς υπάρχει ζήτημα και ο Ι.Σ.Α. οφείλει να λάβει θέση: Δικαιούνται τα πανεπιστήμια (δημόσια ή ιδιωτικά μετά την ψήφιση του άρθρου 16) να θεσμοθετούν νέες ειδικότητες; Θα δούμε μεταπτυχιακά, όπου φαρμακοποιοί και διαιτολόγοι θα ελέγχουν υπερτάσεις και
θα ρυθμίζουν διαβήτες μετά την παρακολούθηση 2ετούς κύκλου μαθημάτων με 200 ώρες παρακολούθηση ανά έτος και με ένα σχετικό οικονομικό ξαλάφρωμα της τάξεως των 10.000 ευρώ; Ή γιατί όχι ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα στις κτηνιατρικές σχολές, όπου οι κτηνίατροι θα μπορούν να αναλάβουν περιπτώσεις ανθρωποζοωνόσων, όπως Kreutzel- Jacobs ή γρίπης των πουλερικών. Στο κάτω-κάτω γιατροί είναι οι άνθρωποι... (ΣΣ. και εγώ θέλω!! Στο κάτω-κάτω 200 ώρες ίσον 21/2 εβδομάδες δουλειά ειδικευόμενου σε οποιαδήποτε χειρουργική κλινική μεγάλου νοσοκομείου).
Κάποια στιγμή πρέπει να σοβαρευτούμε. Ο θεσμός των μεταπτυχιακών είναι πολύ σημαντικός, αναφέρεται κυρίως σε σχολές 4ετούς φοιτήσεως, όπου ισχύουν κύκλοι σπουδών - εν τέλει εφαρμόζεται ικανοποιητικά στο Αγγλοσαξονικό σύστημα. Σε εμάς πάει να τοποθετηθεί κάπου ανάμεσα στο βασικό πτυχίο και το Διδακτορικό. Το πως θα πρέπει να γίνει αυτό για τους αποφοίτους των ιατρικών σχολών, αποτελεί μία μεγάλη κουβέντα και απαιτεί ένα άρθρο από μόνο του. Αν, όμως, ορισμένοι πιστεύουν ότι με τα μεταπτυχιακά θα κάνουν το απόλυτο colpo grosso, θεσμοθετώντας τις ειδικότητες και υποειδικότητες της αρεσκείας τους και παρακάμπτοντας με την κατάθεση αδρών διδάκτρων τις λίστες αναμονής, ας τους πληροφορήσει κάποιος ότι στην Ελλάδα το τι είναι ειδικότητα και τι διδάσκει κάθε ειδικότητα ορίζεται από την επιτροπή εκπαίδευσης του Κ.Ε.Σ.Υ. και λαμβάνει σάρκα και οστά με την πρακτική εξάσκηση και την καθημερινή τριβή στα δημόσια νοσοκομεία και όχι με την παρακολούθηση και τη λήψη σημειώσεων στα παγωμένα τους αμφιθέατρα...