www.aik-med.gr

aikmed.blogspot.gr

Η ΑΙΚ στο Facebook










Ανεξάρτητη Ιατρική Κίνηση ΑΙΚ



ΚΛΕΙΣΤΕ TON ΙΣΑ -ΑΝΟΙΞΤΕ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ

Του Γιάννη Αλεξάνδρου Παιδοχειρουργού

Σε παγκόσμιο επίπεδο, στον 21ο αιώνα που διανύουμε, η υγεία δοκιμάζετι. Το ΕΣΥ κλυδωνίζεται κάτω από την ανικανότητα των μάνατζερ, τα αβάσταχτα χρέη, την πενιχρή χρηματοδότηση παρόλη την φιλότιμη προσπάθεια των γιατρών του. Η ιδιωτική υγεία αναπτύσσεται άναρχα χωρίς κανένα προγραμματισμό, χωρίς κανόνες, με τους μεγαλοεπιχειρηματίες να αυξάνουν όλο και περισσότερο τα κέρδη τους εις βάρος της κονωνικής πρόνοιας και των ανήμπορων γιατρών. Κοινός παρανομαστής των παραπάνω επισημάνσεων είναι ο γιατρός που απ'όποιο μετερίζι και αν προσπαθεί ως λειτουργός της υγείας, δεν βλέπει φως στο τούνελ ούτε στις συνθήκες εργασίας ούτε στην επιμόρφωση του, ούτε στο συνταξιοδοτικό του. Και μέσα σε αυτό το σκοτάδι δεν έχει κάποιον να τον στηρίξει να τον καθοδηγήσει, να τον πάρει από το χέρι και μαζύ να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο γιά το μέλλον για να αντιπαλέψουν μαζύ πρακτικές που είναι ενάντια στα συμφέροντα του. Βλέπουμε τελευταία την κατρακύλα του Ιατρικού Συλλόγου, την παντελή απουσία από κάθε διεκδίκηση την απαξίωση του από τη θέση του πραγματικού συμβούλου του κράτους γιά Ιατρικά θέματα. Δεν είναι η αδυναμία του θεσμικής μορφής..Ούτε θέμα προσώπων και ανανέωσης «κλάσεων» που ήρθε η ώρα τους και βιάζονται να αποδείξουν ότι μπορούν να προσφέρουν περισσότερα από τις απερχόμενες γενεές συνδικαλιστών. Είναι ένα ζήτημα βαθειά πολιτικό: Οταν οι κυβερνώντες με το μοντέλο του κομματικού συνδικαλισμού που έχει επικρατήσει ατενίζουν το Ιατρικό σώμα με 9/17 έδρες στο ΔΣ του ΙΣΑ και περίπου 70% στην ΓΣ του ΠΙΣ, αισθάνονται ιδιαίτερα άνετα στο να εφαρμόζουν την πολιτική τους χωρίς να λαμβάνουν υπόψιν τους τον Ελληνα γιατρό. Αυτό δε ,επεκτείνεται ακόμη και στην απαξίωση των κυβερνητικών συδικαλιστών (προφανώς με το σκεπτικό ότι και ένα γάιδαρο να κατέβαζε η παράταξη τα αποτελέσματα θα ήσαν τα ίδια-λες και δεν είναι οι προσωπικότητες του κάθε ψηφοδελτίου που καθορίζουν και το βαθμό συμμετοχής στις εκλογές)..

Τελευταίο παράδειγμα νεποτισμού αποτελεί το σχέδιο νόμου γιά την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Το πολυαναμενόμενο εδώ και χρόνια πόνημα βγήκε-όπως γράφουν οι εφημερίδες- κατευθείαν από τα γραφεία γνωστού καθηγητή της Υγειονομικής σχολής Αθηνών. Ουδέν το αξιοπερίεργο άλλωστε οι μυστικοσύμβουλοι είχαν πάντα μεγαλύτερη εξουσία από τους συμβούλους - τί περιμένατε ότι τη σύνταξη του νομοσχεδίου θα την έκανε ο ΠΙΣ? Μα σε ποια χώρα ζήτε? Από εκεί όμως μέχρι του σημείου την σύνταξη να την κάνει ιδωτική μελετητική εταιρεία του εν λόγω καθηγητή ε' αυτό παρά πάει!! Και καλά ο εν λόγω κύριος την δουλειά του κάνει (και δικαίως πληρώνεται αδρά γιά αυτήν) και είναι από τους πλέον σοβαρούς στο χώρο του... Το υπουργείου πως το σκέφθηκε πάλι αυτό? Ομολογουμένως δίδει νέα πνοή στην έννοια Σύμπραξη Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα....

Τι να πρωτοπεί κανείς....Αλλωστε στο Δελτίο Τύπου του ΙΣΑ σχετικά με το Σχέδιο Νόμου γιά την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας θίγονται τα πλέον ακανθώδη ζητήματα. Από τις πλέον εξοργιστικές παραλείψεις είναι η παντελής έλλειψη κανονιστικού πλαισίου λειτουργίας του Ιδιωτικού Τομέα !!!! (Φανταστείτε να μήν ήταν και δεξιά η κυβέρνηση)!!! Το Νομοσχέδιο αναλώνεται διεξοδικά γιά το πώς ο Ιδιωτικός Τομέας θα εισπράτει από τα δημόσια ταμεία δίδοντας κυρίως βάρος στις διαγνωστικές ειδικότητες (οι μεγαλοεπιχειρηματίες της υγείας, δεν έχουν επεκταθεί προς στιγμήν στο επίπεδο του ιατρείου της γειτονιάς-αυτό είναι το επόμενο στάδιο με ιδιωτικά Αστικού τύπου κέντρα υγείας). Εισάγει στην ΠΦΥ τους Φαρμακοποιούς!!! (Δηλαδή θα χορηγούν θεραπευτικές αγωγές?) και αγνοεί προκλητικά την ύπαρξη ειδικοτήτων όπως οι εναλλακτικές θεραπείες που πρωτίστως χρησιμοποιούνται στην ΠΦΥ. Βέβαια το ενδιαφέρον του Υπουργείου Υγείας στα θέματα των εναλλακτικών θεραπευτικών μεθόδων είναι τόσο έντονο που αντί να υποχρεώσει το ΚΕΣΥ να θέσει κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας πρόγραμμα εκπαίδευσης και θεσμοθέτηση ειδικότητας με το εν λόγω αντικείμενο αφήνει το Υπουργείο Παιδείας να επιληφθεί του θέματος!!!!

Ομως αυτά είναι λεπτομέρειες γιά τους κυβερνώντες...Προέχει η εξυπηρετήσει άλλων συμφερόντων....Η οποία γίνεται με τον καλύτερο τρόπο όταν νομοθετείς την απουσία κανονιστικού πλαισίου!!!! Θεσμοθετείται γιά πρώτη φορά η κλινική ημερήσιας νοσηλείας (απολύτως σωστό μέτρο) αλλά δεν ορίζεται α) Τι πρέπει να περιλαμβάνει σε εξοπλισμό και χώρους ανά ειδικότητα..β) Τί είδους ιατρικές πράξεις επιτρέπονται εντός αυτής γ) Συγκεκριμμένα γιά τις χειρουργικές ειδικότητες, εάν επιτρέπονται ιατρικές πράξεις υπό γενική αναισθησία.

Αντ'αυτών το Σχέδιο νόμου μας πληροφορεί ότι η πιστοποίση των ιατρείων και πολυϊατρείων θα γίνεται σύμφωνα με τα ισχύντα Προεδρικά Διατάγματα!!! Ας τους ενημερώσει κάποιος ότι το 84/2001 κατέπεσε οριστικά και τελεσίδικα στο Συμβούλιο της Επικρατείας προ 2μηνου -άρα το ισχύων είναι το προηγούμενα- που πλάκα θα'χει να είναι και αυτά από την εποχή του Μεταξά!!!! Ετσι σήμερα ο οποιοσδήποτε κρεατόμπορος , τυρέμπορος, εισαγωγέας ανταλλακτικών αυτοκινήτων κ.λ.π. μπορεί να νοικιάσει ότι χώρο θέλει, να ιδρύσει εταιρεία ΠΦΥ και με ένα μισθό γύρω στα 1000 ευρώ + ΤΣΑΥ να χρησιμοποιεί γιατρούς γιά παροχή υπηρεσιών ΠΦΥ!!!! Οι μόνοι που δεν μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο ως συστέγαση είναι οι γιατροί συμπληρωματικών ειδικοτήτων!!

Απέναντι σε όλα αυτά , η Ανεξάρτητη Ιατρική Κίνηση ορθώνει το ανάστημα της και χωρίς κομματικές δεσμεύσεις χωρίς καπελώματα, αλλά με διαφάνεια πάθος και διεκδικητικότητα στέκεται στο πλάϊ του γιατρού του ΕΣΥ, του ελευθεροεπαγγελματία του ειδικευόμενου, του ταμειακού καθώς και των γιατρών που εφαρμόζουν εναλλακτικές θεραπευτικές αγωγές. Γιά να βγούμε από το τέλμα της απαξίωσης στεκόμαστε στο πλάϊ και όχι απέναντι από αυτές της κατηγορίες συναδέλφων μιά που η Κίνηση μας προέρχεται απευθείας από αυτούς σε αντίθεση με τις κραταιές παρατάξεις που χρησιμοποιούνται ως ιμάντες μετακύλισης της εξουσίας και μηχανισμός ανέλιξης στην κεντρική πολιτική σκηνή και την τοπική αυτοδοιήκηση. Εμείς γιατροί σπουδάσαμε και η ενασχόληση μας με τα κοινά, όσο και αν θεωρείται συντεχνιακή, ένα στόχο έχει: Την λύση των προβλημάτων της καθημερινότητας των συναδέλφων.